Do you believe in love at first sight?

posted on 16 Aug 2009 20:53 by payufon

“Do you believe in love at first sight?

Nah, I betcha don't, you're probably too sensible for that.

Or have you ever, like, seen somebody? And you knew that,

 if only that person really knew you, they would,

well, they would of course dump the perfect model that they were with,

and realize that YOU were the one that they wanted to,

 just, grow old with.

Have you ever fallen in love with someone you haven't even talked to?

Have you ever been so alone you spend the night confusing a man in a coma?

ลูซี่ เอลเลนเนอร์ โมดาเรซ (แสดงโดย Sandra Bullock) พนักงานขายตั๋วรถไฟฟ้า รำพึงประโยคนี้ ใน “While you were sleeping” หนังน่ารักที่เข้าฉายในบ้านเราเมื่อปี 1995

 

 

            คุณเคยแอบรักใครบ้างไหม รับแบบเงียบ ๆ เจียมเนื้อเจียมตัว อาจจะเพราะไม่อยากเจ็บปวด หรืออาจจะเป็นเพราะเหตุผลง่าย ๆ เพียงแค่ได้มองก็เป็นสุขใจ ไม่ต้องรู้จัก อาจจะมีทักทายเพียงคำว่า ไง เธอเป็นใครฉันไม่เคยอยากรู้ รู้แต่ว่า ทุกเช้า ก็จะได้เห็นหน้าให้ชื่นใจ มีแรงทำงานอย่างมีความสุขไปได้ทั้งวัน

 

 

            ถ้าความสุขของคนเรามันง่าย ๆ เรื่อย ๆ ไปได้แบบนี้ ก็คงจะดี แต่เพราะความน่ารักแสนดี และไม่จู้จี้ใจ ทำให้นางเอกของเรา ต้องจำใจกึ่ง ๆ เต็มใจ(เพราะก็ไม่รู้จะไปไหนอยู่ดี) มาทำงานแทนเพื่อนร่วมงานและเจ้านาย ที่ทุกคนล้วนมีครอบครัว มีบ้านที่จะกลับไปรวมญาติ  และด้วยว่าความศักดิ์สิทธิ์ หรือปาฏิหาริย์ของคริสต์มาส ก็แล้วแต่ ...           ระหว่างที่นั่งทำงาน (เก็บเงินค่าโดยสารรถไฟ) ไปตามเรื่องตามราว  ก็ให้บังเอิญ ได้เจอชายในฝัน หรือปีเตอร์ คัลลาแฮน (แสดงโดย Peter Gallagher  พระเอกคิ้วหนามาก ๆ ) ที่ไม่ยอมหยุดเทศกาลเหมือนกันมาขึ้นรถไฟ แถมยังมีเวลามากพอที่จะทักทาย อวยพร สุขสันต์วันคริสต์มาสให้กับเธอ  แต่ยังมิทันได้ดีใจให้คุ้มกับที่รอคอย คำพูดที่เตรียมไว้ หากเมื่อมีโอกาสได้คุยกัน ก็ไม่ทันได้เอ่ย เพราะเมื่อหายจากตะลึง  ก็กลายเป็นตกใจ เพราะหนุ่มหล่อมีอันถูกคนร้ายผลักร่วงลงไปนอนแอ้งแม้งกลางรางรถไฟ (อย่างง่ายดาย)

 

            ข้างนางเอกของเรา ก็ไม่ได้คิดหน้าคิดหลังอะไรมากมาย กระโดดลงไปช่วยพ่อรูปหล่อ พ้นจากรางรถไฟที่เผอิญรถไฟกำลังพุ่งตรงเข้ามา  แล้วพระเอกของเราก็สลบไป.. เพื่อนำไปสู่เรื่องราวที่น่ารักน่าเอ็นดู ตามประสาหนังโรแมนติก ไม่ทำร้ายหัวใจคน

 

 

            While you were sleeping น่ารัก ตรงที่แต่ละคนพยายามจัดการกับความรู้สึกของตัวเอง บนพื้นฐานของการเอาใจเขามาใส่เรา และพยามยามถนอมน้ำใจของคนอื่น ๆ ที่อยู่รอบตัว  เริ่มจากคุณพยาบาล ที่เผอิญมาได้ยินรำพึงเสียงดังของลูซี่ แล้วเลยเข้าใจผิดว่าเธอเป็นคู่หมั้นของปีเตอร์ ครั้นแพทย์เจ้าของไข้ จะไล่ลูซี่ออกไปจากห้องผู้ป่วย  เธอก็พยายามแสดงน้ำใจกุลีกุจอบอกกับหมอว่า อย่าไล่เธอไปเลย เธอคือคู่หมั้นของคนป่วย (จนเป็นที่มาของความอีรุงตุงนังไปหมด) 

 

 

            หรือลูซี่เอง ก็รู้สึกไม่ดี แล้วก็อยากจะบอกกับครอบครัวของปีเตอร์เหลือเกินว่าไอ้สิ่งที่เกิดขึ้นในความรับรู้ของทุกคนเนี่ยนะ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่พอรู้ว่า คุณยายของปีเตอร์เป็นโรคหัวใจ แล้วการที่ปีเตอร์มีคู่หมั้น(เข้าใจว่าคือเธอ)  ก็ทำให้จิตใจของหญิงชราแสนจะมีความสุข  ก้อนสารภาพของเธอ จึงถูกกลืนลงคอไปอีกครั้ง  ก่อนที่เธอจะมีโอกาสพูดกับทุกคนในตอนหลังว่า

 

            “ The truth was that I fell in love with you. Yes, all of you. I went from being all alone to being a fiancee, a daughter, a grandaughter, a sister, and a friend. I may have saved your life that day, but you really saved mine. You let me be a part of your family. I haven't had that in a really long time”

 

 

           รวมทั้งการที่เธอตัดสินใจได้ว่า แจ๊คต่างหากคือคนที่เธอรัก ไม่ใช่ปีเตอร์ ซึ่งเป็นคนที่เธอชอบแอบมอง (แล้วเผลอไปคิดว่าตัวเองหลงรัก)  แต่เธอก็แอบรู้สึกผิดที่เหมือนกับทรยศต่อปีเตอร์ (ผู้ซึ่งขณะนั้นก็ยังคงหลับไหลได้สติอยู่)

 

 

              แจ๊ค ผู้ซึ่งไม่อยากสืบทอดกิจการของครอบครัว แต่ไม่อยากขัดใจพ่อ ก็เลยต้องฝืนใจทำอาชีพที่ตัวเองไม่ชอบ  รวมทั้งเรื่องที่ตัวเองแอบชอบลูซี่ แต่เกรงใจพี่ชาย (ไม่อยากให้คู่หมั้นเขามีปัญหากัน)

 

 

           แล้วยังเรื่องกุ๊กกิ๊กน่ารักที่พอนางเอกของเราบอกว่าอยากไปฟลอเรนซ์มากที่สุด แจ๊คผู้แสนดี ก็ไปหาโดมแก้วที่มีฟลอเรนซ์ทั้งเมืองอยู่ในนั้นให้เป็นของขวัญวันแต่งงานล่วงหน้า  ไม่รักก็บ้าแล้ว

 

 

        รวมทั้งครอบครัวของปีเตอร์และแจ๊ค หรือแม้กระทั่งตัวประกอบเล็ก ๆ น้อย ๆ ในเรื่อง ก็ล้วนแต่ไม่ตกหล่นในเรื่องความมีน้ำใจ ความเกรงใจ การให้เกียรติซึ่งกันและกันและมิตรภาพ ที่กระจายเกลื่อนอยู่ตลอดทั้งเรื่อง ล้วนน่ารักและให้เกียรติกันและกัน  กระทั่งแม้แต่ตัวของปีเตอร์เอง ที่ดูเหมือนการดำเนินชีวิตประจำวันของเขา จะดูเป็นหนุ่มสังคม ไฮโซโก้หรู แต่เมื่อตอนที่ฟื้นขึ้นมา จากอาการโคม่า ท่ามกลางความยินดีของญาติมิตร ครอบครัว แล้วพอถึงลูซี่ เขาจำเธอไม่ยักกะได้ (ฉันชอบฉากนี้มาก คิดว่าเป็นฉากที่ Peter Gallagher แสดงได้ดีมาก) แต่ก็เกรงใจไม่กล้าถามมากนัก มัวแต่คิดไปเองว่าตัวเองอาจจะความจำเสื่อม

 

 

            หนังน่ารักขนาดนี้ ดูเมื่อไรก็มีความสุขเมื่อนั้น เพราะเหตุนี้เอง ฉันจึงชอบหนังประเภทนี้เป็นนัก หนา  ความยาวของหนัง 103 นาที จึงดูได้ไม่มีเบื่อ แถมนางเอกน่ารัก พระเอกหล่อเหลือใจ ผู้ร้งผู้ร้ายที่ไหน ไม่มีมาให้เกะกะระคายตา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระเอกหนังเรื่องนี้ แจ็ค คัลลาแฮน หรือ Bill Pullman พระเอกรูปหล่อมาด อบอุ่นดูลูกทุ่งนิด ๆ คุณหนูหน่อย ๆ เล่นเป็นประธานาธิบดี อย่างในเรื่อง Independent day ก็ใช้ได้ หรือมาเล่นหนังแนวไล่จับจระเข้ยักษ์เป็นไกรทอง อย่างในเรื่อง  Lake Placid ก็ยังดูดี

 

            แม้ว่าเราอาจจะไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่เราหลับอยู่  แต่ในขณะที่เราตื่น เราสามารถที่จะเลือกทำความดี หรือทำเรื่องดี ๆ ให้กับคนรอบข้างและคนที่เรารักได้    มันอยู่ที่ว่าเราจะเริ่มลงมือทำเมื่อไหร่  นอกจากความน่ารัก ใส ๆ  ดูได้อย่างสบายอารมณ์แล้ว หนังยังบอกเราด้วยว่า อย่าผลัดวันในการทำดีแก่คนที่เรารัก  เพราะไม่รู้ว่าเมื่อเราหลับไปในคืนนี้ จะยังมีพรุ่งนี้ให้เราตื่นมาเจอกันอีกเปล่า และไม่ว่าคุณจะห่างเหินจากครอบครัวนานเท่าใด  คุณก็ยังเป็นสมาชิกในครอบครัวเหมือนเดิม และสถานภาพนี้ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไม่ว่าคุณจะเติบโตไปแค่ไหนแล้วก็ตาม

 

“Peter once asked me when I fell in love with Jack.

And I told him, "It was... while you were sleeping."

 

 

Comment

Comment:

Tweet

VZSzME <a href="http://kngtestxmfgc.com/">kngtestxmfgc</a>, [url=http://pwhfjcwbpfeo.com/]pwhfjcwbpfeo[/url], [link=http://wdrmoaahtwth.com/]wdrmoaahtwth[/link], http://vthlalvkyjhw.com/

#1 By borycxwnl (85.254.213.163) on 2010-10-06 11:33